Przegląd kursu

Moduł 2 · Krok 1 dokładniej: grzech

Wszyscy zgrzeszyli

Grzech to nie tylko „złe rzeczy, które robią inni”. Słowo Boże pokazuje, że każdy człowiek – religijny czy nie – złamał Boże prawo i brak mu Bożej chwały.

Lekcja 2/4 14 min

Wszyscy, bez wyjątku

Biblijna diagnoza jest krótka i jasna: „Wszyscy bowiem zgrzeszyli i brakuje im chwały Boga” (Rz 3,23). Nie „większość ludzi”, nie „źli ludzie”, ale wszyscy. Paweł pisze to po tym, jak pokazał, że zarówno religijni Żydzi, jak i poganie są winni przed Bogiem (Rz 1–3).

Warto o tym pamiętać w każdej kulturze. W Pakistanie, w Polsce czy gdziekolwiek indziej ludzie często myślą: „Modlę się, poszczę, chodzę do kościoła albo do meczetu, jestem dobrym człowiekiem”. Ale Bóg nie porównuje nas z innymi ludźmi. Porównuje nas ze swoją doskonałą świętością.

Czym jest grzech?

Grzech to nie tylko łamanie zasad. To odwrócenie się od Boga, życie tak, jakby On nie był naszym Panem. Biblia posługuje się kilkoma obrazami:

  • Chybienie celu – „brakuje nam” chwały Boga, jak strzale, która nie doleciała do tarczy.
  • Łamanie prawa – „grzech jest bezprawiem” (1 J 3,4).
  • Bunt – „Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy zboczył na swoją drogę” (Iz 53,6).

Prawo jako lustro

Wielu ludzi nie czuje się grzesznikami. Pomocnym sposobem jest pozwolić przemówić Bożemu prawu, tak jak robił to Jezus. Zapytaj delikatnie:

  • „Czy zdarzyło ci się kiedyś skłamać?” (Wj 20,16)
  • „Czy wziąłeś kiedyś coś, co nie było twoje?” (Wj 20,15)
  • „Czy byłeś kiedyś na kogoś zły w sercu?” Jezus powiedział, że w Bożych oczach to jak zabójstwo (Mt 5,21-22).
  • „Czy patrzyłeś kiedyś na kogoś pożądliwie?” Jezus powiedział, że to cudzołóstwo w sercu (Mt 5,28).

Jakub dodaje, że złamanie nawet jednego przykazania czyni nas winnymi całego prawa (Jk 2,10). Łańcuch z jednym pękniętym ogniwem już niczego nie utrzyma.

Prawo działa jak lustro: pokazuje brud na twarzy, ale nie potrafi go zmyć (Jk 1,23-25). Jego zadaniem jest prowadzić nas do Chrystusa (Ga 3,24). Dlatego nigdy nie używamy prawa, by mówić ludziom „staraj się bardziej”, lecz by pokazać im: „potrzebujesz Zbawiciela”.

Mów jak grzesznik do grzesznika

Paweł, wielki apostoł, nazwał siebie pierwszym z grzeszników (1 Tm 1,15). Kiedy mówimy o grzechu, mówimy „my”, a nie tylko „ty”. Nie jesteśmy sędziami, którzy patrzą z góry, lecz ludźmi, którzy zostali uratowani i pragną, by inni także zostali uratowani.

„Biblia mówi, że wszyscy zgrzeszyliśmy, ja też. Kłamałem, byłem samolubny, miewałem złe myśli. A tobie zdarzyło się coś takiego?”

Szczerość co do własnego grzechu otwiera serca. Pycha je zamyka.

Sprawdź się

Kto zgrzeszył według Rz 3,23?
Czego Jezus uczył o gniewie i pożądliwości (Mt 5,21-28)?
Jaki jest główny cel posługiwania się Bożym prawem (np. Dziesięciorgiem Przykazań) w ewangelizacji?
Jak ewangelista powinien mówić o grzechu?

Przećwicz

Napisz, jak wyjaśniłbyś słowa „wszyscy zgrzeszyli” komuś, kto mówi: „Jestem dobrym człowiekiem”. Użyj jednego z Bożych przykazań jako lustra i włącz w to siebie.

Wskazówki

  • Zamiast wykładu zadaj pytanie, np. „Czy zdarzyło ci się kiedyś skłamać?”.
  • Przywołaj słowa Jezusa o sercu (Mt 5,28).
  • Mów „my”, a nie tylko „ty”.

✓ Zapisano na tym urządzeniu